ก็เป็นทอดๆ
posted on 02 Nov 2009 22:17 by pphelpz
ตอนเราอยู่ม.ต้น ก็ได้แต่คิดว่าทำไมต้องผมสั้น ทำไมต้องห้ามซอยผม มันทำให้เกรดกุดีมั้ย (ก็ไม่)
พอเราขึ้นม.ปลาย มองย้อนกลับไปแล้วรู้สึกว่า เด็กม.ต้นผมสั้นที่ไม่ซอยผมมันน่ารักมาก น่าคบหา น่าเข้าไปทำความรู้จัก น่าเอ็นดู
พอเราอยู่ม.ต้น ก็ได้แต่คิดว่าอีพวกพี่สต๊าฟจะอะไรนักหนา ไม่ร้องก็บ่น โธ่ เก็บเสียงไว้ร้องวันจริงไง อย่าเรื่องมากได้มั้ย ทำเป็นเครียดไปได้ กีฬาสีนะกีฬาสี ด่าเข้าไป สาปแช่งพี่ๆเข้าไป
พอเราอยู่ม.6เหมือนปีนี้ ถึงได้รู้สึกว่าที่พี่ๆเค้าโหดเพราะอยากให้เรามีระเบียบ อยากให้เราเป๊ะ อยากให้เราชนะ ได้ยิ้มตอนที่ได้รางวัล อยากให้เราสนุก กว่าน้องจะสนุกไม่รู้อีพี่ต้องบิ๊วกี่เท่า ต้องทำเป็นสนุกกี่เท่าทั้งที่ในใจกุเหนื่อยจะขาดใจตายแล้วแสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
รักน้องนะ รักมากมายอะ ด่ามาไม่เคยโกรธอะพูดจริงๆ เพราะพี่ทุกคนผ่านจุดตรงนั้นมาแล้ว เข้าใจว่ารู้สึกยังไง แล้วก็พยายามหาวิธีที่จะทำให้น้องสนุกที่สุด พอน้องโตขึ้นน้องก็จะคิดแบบนี้เองแหละ มันสืบต่อเนื่องมาเป็นทอดๆกันไป อะ
ปล.ฮึก