[SF] After Scandal (Special 'MKMF')
posted on 16 Nov 2008 12:03 by pphelpz in Fiction
Title: After Scandal (Special 'MKMF')
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon]
Author: P.helpz
Rating: PG-13
Author's Note: ไม่ใช่แค่ฟิคสิ้นคิด นี่มันฟิคลืมคิด.......
ตื่นมางงๆตอนสิบโมงแล้วก็แต่ง แล้วก็จบกันอย่างงๆ แล้วก็ลง อ้าว
ชื่อเรื่องยังงงๆเลย - -
เอาน่ะ งั้นก็อ่านกันงงๆ นี่แหละ
- - - - - - - - -
มืด
ปวดหัว
รำคาญ
น่ารำคาญ
เสียงเพลงก็ดังหนวกหู
จียงอยากจะเอาหัวตัวเองเขกกับโซฟาให้ตายไปเลยว้อยยยยยยยยย!!!!!!!!!
หลังจบงาน MKMF ท่านประธานยางอุตส่าห์ให้โควต้าออกมาฉลองกันได้ที่ผับเจ้าประจำ ก็โอเคดี...ได้สี่รางวัล อ่อ ไม่สิ รวมของแดซองด้วยก็เป็นห้า... ก็ห้านั่นแหละ จริงๆอยากได้อีกรางวัลนึง...ช่างมันเถอะ
โอ๊ย แต่แม่ง หงุดหงิด รำคาญอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ เดี๋ยวกูกระโดดงับหูสาดเหล้าใส่หน้าแม่งซะนี่!!
"จียง" เสียงทุ้มดังหวี่ๆ หึ่งๆอยู่ข้างหู ยิ่งทำให้คนตัวบางขมวดคิ้ว
ก็บอกแล้วว่ารำคาญ
"......."
"โกรธขนาดนั้นเลยเหรอ"
"......."
ร่างเล็กในชุดสีจัดกระดกเหล้าในมือขึ้นจิบตามสไตล์... จึ๊ๆๆ กูเบื่อแมลงวันว่ะแม่งเอ๊ย บินว่อนไปมาอยู่ได้ ร้านนี้ไม่มีที่ดักจับยุงรึไงฟะ!! -*-
เพื่อนในวงก็ออกไปเต้นกันหมด เหลือแต่เขาที่ไม่มีอารมณ์จะไปทำอะไรแบบนั้น แล้วก็ยุงอีกตัวนึงที่บินไปบินมาอยู่ได้น่ารำคาญ รู้สึกไม่ค่อยดีตั้งแต่ในงาน ไม่ได้ปวดหัวใจ แค่ปวดหัว...เหมือนจะเมา
มั้ง
"งอนไร้สาระน่า เรื่องนั้น นายน่าจะรู้ดีที่สุดว่ามันเป็นงาน"
งอน!!? งอนงั้นเหรอ!? ไอ้บ้านี่แม่งใช้เวิร์ปไม่ถูกต้องเอาซะเลย!! ผู้ชายที่ไหนจะมางอนวะ! กับไอ้แค่แฟนตัวเองไปจูบกับผู้หญิงกลางงานใหญ่โตแบบนั้นต่อหน้าต่อตาเอ๊ง จะไปโกรธทำไมกั๊น เรื่องแค่นี้เอ๊งง!!
จียงเปล่าโกรธเล้ยยยยย ไม่เคยคิดโกรธสักนิ๊ดเดียว
"เออ"
"เออ นี่คืออะไรเนี่ย นี่...จียง"
ชิ...ไอ้บ้านี่มันนับวันยิ่งเจ้าชู้ประตูดิน มือไวก็ที่หนึ่ง แต่หน้าที่ยื่นมาคลอเคลียอยู่ตรงแก้มตรงคอนี่เหมือนแมลงวันชิบหาย จียงรู้สึกอยากจะตะปป...หรือจะเอาไม้ช็อตแมลงวันมาตีหัวมันดีวะ
"ปล่อยน่า....ไม่โกรธหรอก เทมป์ แม่งดังจ๊วบเลยอะ"
ออกไมค์ด้วยนะนั่นอะ....=___=^^^ จียงนี่อยากจะเป็นลมคาเวที แทบจะหมดแรงเอาดื้อๆ ไหนตอนตกลงกันบอกว่าจะไม่ได้โดนจริงไงวะ!! เทมป์ก็สัญญาแล้วไม่ใช่รึไง! ทีเขายังกอดฮโยรีนูน่าแค่เบาๆเองนะ! โธ่เอ๊ย แม่งคอจิมัลลลลลลลล!
"โธ่......."
"เผลอไปอะดิ...แหม ฉันเข้าใจ พี่ฮโยริออกจะสวยขนาดนั้น ฉันเข้าใจน่า นายจะอาจ'เผลอ'เป็นธรรมดา ฉันเข้าใจ...."
เสียงของจียงผู้ไม่เคยกระแหนะกระแหนใครยังทำให้เทมโปรู้สึกร้อนๆแสบๆได้เช่นเคย ควอนจียง... เอาแต่ใจก็ที่หนึ่ง ขี้งอนก็ที่หนึ่ง เป็นคนตกลงคอนเซปต์นี้เองแท้ๆเลยนะ ทีเขาทำพลาดแค่นิดๆหน่อยๆ ไม่เห็นต้องอะไรขนาดนี้เลย แค่เผลอไปจูบพี่ฮโยริเองนี่.... แค่นี้เอ๊งงง
"เข้าใจผิดน่ะสิแบบนี้ นี่ จียง คือมันอยู่บนเวทีก็ตื่นเต้นใช่มั้ย มือไม้ฉันก็สั่น"
"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่นายไปจูบพี่ฮโยริวะ =_=^^ แม่ง เลิกพูดเหอะ ปวดกบาล ฉันไม่ถือสาหาความอะไรหรอกน่า"
ใครเค้าจะไปเชื่อ... ตาเรียวที่ขว้างค้อนขว้างสว่านมาเป็นระยะๆแบบนั้นน่ะนะ ยังจะบอกว่าไม่ถือสาหาความ ใช่ว่าไม่รู้ จียงขี้หึง... เขาเองก็ขี้หึง ตอนแรกที่เห็นจียงไปคุกเข่ากอดพี่ฮโยรินั่นก็อารมณ์พุ่งปรี๊ดเหมือนกันนะเฟ้ย แต่ก็เท่านั้น ถึงเขาจะโกรธจียงไปก็ใช่ว่าคนตัวเล็กจะสนใจสักหน่อย แต่พอจียงโกรธก็มีแต่เขาที่ต้องมาง้อ มันแฟร์มั้ยเนี่ย...
แต่เอาน่า ถึงยังไงวิธีง้อน่ะ ก็แฟร์ๆทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ
"จียง ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะ"
"รู้สึกอะไร -*-"
นี่มันติดนิสัยการพูดอะไรปกติไม่รู้เรื่องจากเขาไปรึไงฟะ
"ถึงจูบกับพี่ฮโยริฉันก็ไม่รู้สึกอะไร....." ใบหน้าที่โน้มใกล้ ลมหายใจที่ชนกัน สายตาจียงนิ่งเฉยซะจนเทมโปต้องหลับตาแทน ไม่ชอบ.... "ไม่เหมือนกับนายนะ"
ริมฝีปากแนบสนิท ที่เคยอ่อนหวานนุ่มนวล หากไร้ปฏิกิริยาตอบกลับจากคนรักตรงหน้า เทมโปเริ่มใจเสีย... นี่ไม่ใช่แค่งอนธรรมดาแล้วมั้ง... ถ้าปกติเจอวิธีนี้เข้าไปก็หายแล้วนี่ มือใหญ่เลื่อนขึ้นจับท้ายทอยคนงี้งอน ไม่ขัดขืน...แต่ก็ไม่ได้ตอบสนอง
ทนไม่ได้จนต้องเป็นฝ่ายถอนออกไปเอง
"ใจร้ายจังเลยจียง"
"อย่าเอาปากที่จูบคนอื่นมาจูบกับฉันภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง"
เสียงกร้าวดังผสมกับเสียงเพลงในร้าน ยังไงดี... เหมือนจะไม่ได้โกรธมาก แต่ก็นิ่งซะจนดูไม่ค่อยดี คำพูดที่เอ่ยออกมาจิกข่วนใจเทมโปนิดๆ
รู้สึกผิด
"ขอโทษ..."
"อืมม...."
ส่งเสียงอืออาออกมาอย่างไม่มีเหตุผล ขยับซ้ายทีขวาที แต่ก็ไม่ได้มีท่าทางรังเกียจที่เทมโปอยู่ใกล้ๆ ตาเรียวเริ่มปรือจะหลับไม่หลับแหล่ แก้มขาวเจือสีจัด ให้ตาย....มันเมาตั้งแต่เมื่อไหร่
จูบอีกทีได้มั้ยเนี่ย... ดูทำท่าเข้า
ไฟยังคงสลัว เสียงเพลงยังคงดังกระหึ่ม เทมโปเลื่อนหน้าเข้าไปอีกรอบ เอาน่ะ...ก็แค่อยากจูบ ไม่จูบตอบไม่เป็นไร ไม่ถือ.... มันเมาแล้ว ไม่รู้เรื่องหรอก... เผลอๆลืมตัวจูบกลับนี่กำไรเลยนะ
ไม่ทันที่ริมฝีปากจะแนบชิดกันอีกครั้ง จียงเบี่ยงหน้าออกแล้วซุกเข้าที่ไหล่ของคนตรงหน้า แขนเล็กตะหวัดขึ้นกอดทั้งคอทั้งตัวจนทำให้เทมโปผงะ...เวรแล้ว เอาไงดี แล้วจียงเมาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลยแท้ๆนะเนี่ย เดี๋ยวก็คิดว่าแกล้งเมาแล้วยั่วเขาหรอก ฉุดขึ้นห้องไปตอนนี้ว่ากันไม่ได้นา
"จี... นี่ จียง ตื่นก่อน จะกลับบ้านเลยมั้ย?" พยายามตบแก้มปลุกให้ตื่น จริงๆก็ชอบเวลาจียงเมา ทำอะไรง่ายดี...เฮ้ย ไม่ใช่น่า แต่เวลามันเมาแล้วมันดูสิ้นฤทธิ์ลงเยอะ ยังไงตอนนี้ก็ไม่อยากให้จีหลับ เดี๋ยวถ้าต้องอุ้มกลับบ้านในท่าเจ้าหญิงนี่มันจะไม่ดีนะจี..
"อือ....." ยิ่งขยับหน้าเข้าในใกล้คอมากกว่าเดิมอีก อ้าว เวรกรรมแล้วไง.... หรือนี่เขาเข้าใจผิดมาตลอดวะ จริงๆแล้วเวลาจียงเมา ฤทธิ์มันจะมากกว่าเดิมต่างหาก "เทมป์...ฉันเศร้าว่ะ"
เสียงอู้อี้ที่ดังมาเป็นประโยค พอจะทำให้เทมโปเข้าใจว่าจริงๆจียงก็ยังไม่ได้หลับหรอก...แค่อยากจะอ้อน
"เศร้าอะไรกัน เรื่องฉันกับพี่ฮโยริเหรอ ไม่ต้องเศร้าแล้วน่า เรื่องแค่นี้"
ถ้าเป็นตอนไม่เมา จียงคงรีบสวนกลับมาว่า 'ใช่ซี้! ก็เรื่องแค่นี้เอ๊ง แค่แฟนไปจูบคนอื่น ฉันจะเศร้าทำไม' ให้เทมโปรู้สึกเจ็บแปล๊บเล่นๆเป็นแน่แท้
"เพลงแห่งปี....อยากได้อะ"
"หา?"
"อยากได้รางวัลเพลงแห่งปี.... อยากได้อะ....ปีนี้อด เพลงฉันไม่ดีเหรอ..."
โธ่เอ๊ย ไอ้เราก็นึกว่าเศร้าเรื่องอะไร เพลงแห่งปี...ก็คงต้องแบบนั้น จียงเป็นทั้งโปรดิวเซอร์ ทั้งแต่งเพลงเอง ร้องเอง ทำเองทุกอย่าง ก็คงอยากจะได้รางวัลนั้น เพราะแบบนี้ถึงได้ยิ้มฝืนในงานอย่างงั้นเหรอ
อยากได้...ก็พอจะเข้าใจ เขาเองก็อยากได้เหมือนกันนั่นแหละ แต่ตอนนี้กลัวว่าคนที่กำลังกอดเขาอยู่จะร้องไห้เสียมากกว่า คนขี้เมา...ทำอะไรไม่รู้ตัวหรอก
"ดีจะตาย...ดีมากแล้ว เอาน่า....ปีหน้ายังมี ปีต่อไปก็ยังมี จียงเก่งอยู่แล้ว"
"....."
เงียบๆ พร้อมกับคว่ามชื้นตรงไหล่นี่มันหมายความว่ายังไง ทำไมเทมโปจะไม่รู้ ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ ไม่ชอบให้จียงร้องไห้ และก็ไม่อยากเห็นด้วย
"อย่าอ่อนแอนะจียง ลีดเดอร์น่ะ ห้ามอ่อนแอสิ"
ถึงพูดไปแบบนั้นแต่มือใหญ่ก็ยกขึ้นลูบหัวคนตัวเล็กอยู่ดี ก็คนๆนี้ไม่ได้ร้องไห้มาตั้งนานแล้ว และเพราะเขาเป็นพี่ใหญ่คนเดียว เลยต้องมานั่งโอ๋ให้ทุกครั้งนี่ไง แต่จียงก็เก่งนะ ที่ร้องไห้โดยไม่มีเสียงสะอื้นได้ด้วยเนี่ย
"โอ๋ๆๆ ไว้แต่งเพลงด้วยกันนะ แล้วเพลงเราจะได้ชนะ"
"....."
นั่งนิ่งเงียบต่อไปโดยไม่พูดไม่จา คนเป็นพี่ก็ได้แต่ลูบหัวก็แล้ว ยีผมก็แล้ว ลูบหลังก็แล้ว ยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้นเลย เลยต้องรอให้เด็กแสบอยู่นิ่งๆต่อไปนั่นแหละ คิดได้แบบนั้นไม่นาน จู่ๆคนตัวเล็กก็ผละตัวออก... คราบน้ำตาที่เปรอะเปื้อนถูกมือบางปาดทิ้งอย่างลวกๆ
ใจหาย
เกลียดน้ำตา ...ของหมอนี่
นัยน์ตาแดงก่ำมองตรงมาฉายแววดุ อะไรเนี่ย...เมื่อกี้ยังร้องไห้โฮๆอยู่เลย แล้วจะมาอะไรวะเนี่ย โอ๊ย! ปรับอารมณ์ตามมันไม่ถูกจริงๆ ร่างใหญ่ได้แต่ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจและไม่รู้จะทำยังไง
ฉับพลันตอนนั้น... ถึงได้เจอ...ฉกจูบ
"คนเค้าร้องไห้อยู่ก็อย่ามองดิ!"
แล้วโมโหอะไรวะเนี่ย!!!! โมโหแล้วมาจูบเนี่ยนะ! โอ๊ย งง ไม่เข้าใจ เทมโปโคตรงง!!
รู้แต่ว่าเมื่อกี้...โดนจูบเข้าให้ ไงล่ะ บอกแล้วว่าจียงเมาๆนี่ชอบทำอะไรที่ไม่คาดฝัน ตอนนี้ตัวเองคุมอะไรไม่อยู่แล้วล่ะ ไล่ต้อนร่างเล็กจนพิงผนักโซฟา ไม่พูดไม่จากดปากแนบลงไปนิ่มๆ เจอขัดขืนอยู่นิดหน่อย ก่อนจะยอมจูบกลับโดยดี... แน่ะ เมื่อกี้ยังบอกว่าจะไม่จูบถ้าไม่ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงอยู่เลย
บอกแล้วว่ามันเมา แล้วมันไม่รู้เรื่องหรอก
'ไม่เหมือนกับนายนะ'
ที่พูดไปเมื่อกี้น่ะไม่โกหก เป็นคนเดียวที่จูบด้วยแล้วใจเต้นแรงขนาดนี้ แต่ก็พอจะรู้สึกดีอยู่โข... บ้าตาย พี่ฮโยริสวยแค่ไหน เจอจียงเข้าไปนี่แพ้ราบคาบเลยนะ
เจอผลักอกออกมาไม่รู้กี่ที ก็ก้มลงประกบซ้ำรอยเดิมอีกไม่รู้กี่ที รสเหล้าคนละยี่ห้อที่ซัดเค้าไปแต่หัววันเริ่มผสมปนเปกัน ยังไงดี...เขาว่าเขาก็เริ่มเมา....เมาจียงนี่แหละ
ทำไงดี เหมือนจะเมาหนัก เริ่มมึนๆ คุมตัวเองไม่ค่อยอยู่
"จี...ก่อนเข้ามา เจ้าของร้านเค้าว่าห้องข้างบนว่าง"
".........."
End
กั่กๆๆๆๆ ก็บอกแล้วว่าฟิคลืมคิด(ว่าจะไปต่อยังไง =___=)
แจ้งว่า ขอดราฟ with me ชั่วคราว จะเอาไปรีไรท์!!!!!
(เรอะ เอาเวลาที่ไหนไปทำฟะ)
เอาไปทำอะไรบางอย่าง =__________= มั้ง เอาน่ะ
อ่อ สรุปแล้วมันจบแค่ 2 part นะคะ 55555555555555555555
Edit ตัวใหญ่ๆ
จิ้ม
เพื่อรู้สึกถึงความ "จักกะจี้"
TTTTTTTTT^TTTTTTTT (จะร้องไห้ ซึ้ง)
โมเมนต์หนึ่งในหลายร้อยวัน
ขอบคุณปิ๊งว่ะ แบบ
ตูนึกว่ามันจะเป็นคลิปเอาขาเขี่ยกันจริงๆนะเว้ย
ไม่คิดว่าจะ
ขนาดนี้
(แอ้ก)
ฟิคเรื่องนี้...เหมือนมันเป็น after effect จากงาน MKMF เมื่อคืนเลย อิอิ
ใช่ค่ะ..แอบคิดเหมือนกันว่างานนี้จียงต้องมีเคืองแน่ ๆ (คิดไปน่านนนนนน)
ปล.ไม่ต่อ with me แล้วหรอคะ ?
#1 By :: TemG :: (125.24.209.131) on 2008-11-16 13:26