Head and Thinkin Cold , Heart hot

Title: Doggie lover
Fandom: Bigbang [T.O.P x G-Dragon]
Author: P.helpz
Rating: .G ......(หัวเราะสติแตก) PG-13 ก็ได้อ้ะ


Author's Note: มันไม่มีอะไรหรอก....... ฉลองก่อนเปิดเทอม(ก็เห็นฉลองทุกทีที่อยาก)
แต่งเพราะ ไอ้รูปหมานั้นแท้ๆเลยนะเนี่ย น่าร้ากกกกกกกกกก T___________T
น่ารักจังเลยยย!! อั๊งงงงงงง จียงอาาาาาาา กู........รักเด็ก!!
(เห็นมาตลอดไม่รู้สึกอะไร เพิ่งมารู้สึกเอาตอนพีคเด็กนี่แหล) 
ไม่มีการใช้อารมณ์ ไม่มีอะไรมากมาย อ่านเอาคลายเครียดละกันนะ
แต่งเอาสนองนี้ด จียงมันน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

"ยองเบล่ะ!!"

เสียงคุ้นหูของลีดเดอร์ตัวดีทำให้พี่ใหญ่ของบ้านต้องหันไปมองอย่างสงสัย ร่างเล็กที่ประตูห้องในเสื้อฮู๊ดตัวใหญ่ๆ พร้อมกับเหงื่อโทรมกาย และท่าทางที่เหมือนกับกำลังซ่อนอะไรบางอย่างไว้ข้างหลังนั่น...ก็น่าสงสัยเหมือนกัน

"ไปซื้อของกับซึงริ แดซองไม่อยู่" ตอบนิ่งๆ สายตายังคงจับจ้องไปที่คนที่มีท่าทีลุกลี้ลุกลน จียงสบถออกมาเสียงดัง หน้ามุ่ยด้วยความขัดใจ

"ได้ไงวะ ทีงี้ล่ะไม่อยู่นะไอ้เตี้ยเอ๊ย!"

"นายมีปัญหาอะไรรึเปล่า? พี่พอจะช่วยได้มั้ย? ดูเหมือนายกำลังลำบาก...นะจี?"

"ไม่ได้!! พี่ช่วยฉันไม่ได้หรอก!"

"อะไรกัน ยังไม่บอกเลยว่ามีปัญหาอะไรมาตีความว่าพี่เป็นคนไร้ความสามารถแบบนั้นใช้ได้ที่ไหน พี่เป็นพี่ใหญ่เชียวนะจียง" เทมโปพูดพร้อมกับสาวเท้าเข้ามาใกล้ ท่าทางจียงเริ่มยุกยิกไปกันใหญ่ จริงๆมันก็ดูน่ารักดี หมอนี่ไม่ใช่คนที่แสดงอะไรแบบนี้ออกมาง่ายๆ

"พี่ช่วยฉันไม่ได้หรอกน่า จริงๆนะ มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเลวร้ายมากๆ" หน้าตาตื่นๆของจียงทำเอาเทมโปหลุดหัวเราะออกมาไม่ได้ นั่นยิ่งทำให้คนตัวเล็กถึงกับหน้างอเพิ่มขึ้นไปอีก "หัวเราะอะไรเล่า! .....ฮะ....เฮ้ยยยยย!!"

เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกับวัตถุบางอย่างที่หล่นลงพื้นดังตุ้บ มันหล่นมาจากด้านหลังของจียง และมันก็กำลังสั่นดุกดิกไปมาซะด้วย เทมโปเพ่งมองกล่องสีน้ำตาลขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่บนพื้นแล้วขมวดคิ้ว ก่อนจะเบนไปมองจียงที่กำลังเอามือปิดปากอย่างตกใจ ตาเรียวเบิกขึ้นกว้าง

"พี่อย่าไปจับมันนะ!"

"มันเป็นระเบิดรึไงล่ะ"


เทมโปฟังน้องซะที่ไหน มือใหญ่คว้าหมับเข้าที่กล่องสั่นๆนั่นแล้วยกขึ้น มันก็ไม่หนักนี่หว่า แล้วมันมีอะไรกันแน่เนี่ย? ของกิน? (=_=) บ้าเรอะ ของกินอะไรสั่นได้ ทำไมจียงต้องตกอกตกใจขนาดนั้น แล้วเลิกทำท่าทางแบบนั้นซะทีได้มั้ย มันยิ่งอยากจะแกล้ง

ไอ้ตัวแสบค้างช็อคตั้งสติไม่ได้ไปเกือบนาที ในขณะที่เทมโปถือกล่องนั้นไปที่โซฟาเรียบร้อยแล้วจียงถึงจะรู้สึกตัว บ้าจริง! ทำไมต้องเป็นเทมโปด้วยที่อยู่บ้าน ถ้าเป็นแดซองหรือซึงริอาจจะดีกว่านี้ แน่นอนว่ายิ่งถ้าเป็นยองเบจะดีที่สุด ไอ้เตี้ยนั่นต้องแก้ปัญหาใหญ่นี้ได้แน่ๆ! อาา ยองเบ กูรักมึงนะเว้ย รีบกลับมาเร็วๆจะได้มั้ยวะ!

"เอาคืนมาเลย!"

เสียงเล็กแหวขึ้นอย่างเหลืออด เทมโปไม่มีท่าทีจะสนใจเขาเลยสักนิดนะเนี่ย มือซนเริ่มเปิดแง้มกล่องเจ้าปัญหาอย่างรวดเร็ว ลีดเดอร์คนดีอ้าปากค้างใจเต้นตุบๆ....

เพราะเป็นเทมโป ถ้ารู้เรื่องนี้ต้องทำโทษเขาแน่ๆ บ้าที่สุดเลยอะ แม่งงง T_________T

"นี่มันอะไรกันเนี่ย สั่นได้ด้วย"

".....อิ๋ง...อิ๋ง~~~..."

".................."

".................."

เงียบกันไปทั้งคู่ หลังจากกล่องปริศนาส่งเสียงขึ้นมา เงียบเพราะช็อค...จียงช็อคเพราะทำไมจู่ๆมันถึงส่งเสียงขึ้นมาได้วะ! เทมโปช็อคทันทีที่เริ่มรู้ลางๆว่าอะไรคืออะไร หันไปมองหน้าจียงอย่างคาดคั้น

"จี....อย่าบอกพี่นะว่า...."

"ไม่บอกหรอกน่า... พี่ก็รู้ใช่มั้ยล่ะแหม ฮ่าๆๆๆ T___T  บอกแล้วว่าฉันต้องการยองเบเท่านั้นน่ะ"

"....อิ๋ง....." เสียเล็กดังขึ้นมาอีกรอบ พร้อมกับเจ้าของเสียงผิวสีน้ำตาลสลับดำเนียนละเอียดโผล่ขึ้นมาจากปากกล่อง ดวงตาใสแป๋วกำลังจ้องจียงกับเทมโปสลับไปมา อา......

"คอนโดเราเลี้ยงสัตว์ได้ที่ไหนเล่า!!"

"ก็มันน่ารักนี่!!"

TBC

ก็มันน่ารักนี่หว่า T_________________T
เห้อ ฟิคสิ้นคิด....แค่คิดแล้วก็แต่ง =_____________=
จะเป็น SF ขนาดยาววววว กี่ตอนไม่รู้ 555555555